Największą zdolnością rozróżniania barw i szczegółów obrazu charakteryzuje się plamka żółta. Układ optyczny oka ustawia się tak, aby główna część obrazu skupiała się właśnie na niej. W samej plamce żółtej jednak komórki światłoczułe również nie są rozmieszczone równomiernie.

Dlatego też w poligrafii mówi się o dwóch układach kolory-metrycznych. Pierwszy z nich stanowi obserwator standardowy (układ trójchromatyczny normalny – CIE 1931 – o kącie widzenia 2^o). Drugi natomiast to obserwator dodatkowy (układ trójchromatyczny doda-tkowy – CIE 1964 – o kącie widzenia 10^o). Układy te wykorzystuje się do pomiaru barwy. Składowe trójchromatyczne widmowe przyjmują różne wartości w zależności od kąta widzenia.¹⁴

13. Bruce Fraser, Chris Murphy, Fred Bunting, Profesjonalne zarządzanie barwą, Wydawnictwo     Helion, Gliwice 2006, s.24.
14. Źródło: Świat druku, nr 4, 2002 rok, s.22.