Barwa i kolor

Na samym początku rozważań na temat color managementu należy zrozumieć czym jest barwa. Istnieje wiele definicji barwy, a każda z nich, tłumacząc zjawisko barwy, opiera się na jej innej właściwości. Analizując różnorodność tych definicji można napotkać trzy różne podejścia naukowe do istoty barwy. „Zrozumienie, jak światło wpływa na barwę, wiedzie nas do fizyki barwy.”⁴ W tym ujęciu barwa pojmowana jest jako właściwość światła. „Zrozumienie, jak przedmioty zmieniają światło, prowadzi do zagadnień związanych z chemią powierzchni przedmiotów oraz tego, jak jej atomy i molekuły absorbują energię światła.”⁵ Barwa jest więc właściwością przedmiotu. „Zrozumienie zaś natury obserwatora prowadzi do biologii i neurofizjologii oka i mózgu, zahaczając o zagadnienia psychologii.”⁶  W tym kontekście barwa jest zjawiskiem powstającym u obserwatora. Wszystkie trzy powyższe ujęcia definicji barwy są poprawne, ale tylko w pewnym zakresie. Łącząc je natomiast, otrzymamy w pełni wyczerpującą definicję. Barwa jest więc „zjawiskiem, które zachodzi trójkącie: źródło światła, przedmiot i obserwator. Zjawisko barwy jest wrażeniem powstałym u obserwatora, wywołanym przez odpowiednie długości fal świetlnych, które są emitowane przez źródło światła i modyfikowane przez przedmiot. Jeżeli zmieni się jedna z tych składowych, wrażenie barwy będzie inne.”⁷

 
Zjawisko barwy można też rozważać w nieco innym ujęciu.  Autorzy książki pod tytułem „Kolorymetria trójchromatyczna” proponu-ją rozróżnienie barwy na barwę postrzeganą i barwę psychofizyczną.
„Barwa postrzegana to cecha percepcji wzrokowej umożliwiająca obserwującemu dwie części pola widzenia o takich samych wymiarach, kształcie i strukturze rozpoznanie takiej różnicy między nimi, jaką może wywołać różnica widmowego składu promieniowania.
Barwa psychofizyczna to charakterystyka promieniowania widzialnego pozwalająca obserwującemu dwie części pola widzenia o takich samych wymiarach, kształcie i strukturze rozpoznanie takiej różnicy między nimi, jaką może wywołać różnica widmowego składu promieniowania.”⁸

4. Bruce Fraser, Chris Murphy, Fred Bunting, Profesjonalne zarządzanie barwą, Wydawnictwo     Helion, Gliwice 2006, s.32.
5. Tamże, s.32.
6. Tamże, s.32.
7. Tamże, s. 31.
8. Władysław Helhorski, Wojciech Stanioch, Kolorymetria trójchromatyczna, Wydawnictwa    Naukowo –  Techniczne, Warszawa 1973, s.12.