Wstęp

System zarządzania barwą¹  (z języka angielskiego Color Management System - w skrócie CMS) to najogólniej ujmując kontrola nad informacją o barwie w trakcie całego procesu graficznego. Innymi słowy mówiąc jest to proces, którego zadaniem jest zapewnienie wiarygodności koloru podczas jego obróbki komputerowej. Każdy profesjonalny grafik komputerowy spotyka się z tym problemem w swojej codziennej pracy.

Dzisiejsza poligrafia rozwinięta jest na bardzo wysokim poziomie, a co za tym idzie stawia bardzo wiele wymogów jakościowych. Jednym z głównych takich wymogów jest właściwe odwzorowanie barwy. Przed rozwojem całego systemu desktop publishing sytuacja była znacznie prostsza. Istniały wówczas zamknięte układy skaner – drukarka, które wyposażone były w swego rodzaju systemy sterowania barwą. Z czasem proces obróbki obrazów został rozbity na kilka etapów.  Etapy te prowadzi się najczęściej na różnych stanowiskach, które wyposażone są w różne urządzenia. Procesy skanowania, retuszu, obróbki obrazu, konwersji przestrzeni barwnych, naświetlania zachodzą przy użyciu konkretnych narzędzi poligraficznych, które służą wykonaniu konkretnej transformacji materiału źródłowego. Większość transformacji zakłada istnienie bezpośredniego odpowiednika jednej postaci materiału w drugą. Dla przykładu „litera A ma swój odpowiednik w kodzie ASCII nr 65 i będzie to zawsze ten sam numer bez względu na kształt litery A. Zupełnie inaczej rzecz się ma z barwą, ponieważ nie istnieje żaden obiektywny i dający się praktycznie zastosować standard jednoznacznie definiujący wartość barwy. Technika zarządzania barwą nie polega na dokonywaniu konkretnej transformacji, ale na kontrolowaniu parametrów transformacji dokonywanych przez inne programy transformujące.”²

Skomplikowany opis barwy jest głównym powodem trudności z właściwym jej odwzorowaniem podczas procesu obróbki graficznej. Każde z urządzeń biorących udział w procesie poligraficznym przyrównać można do osoby mówiącej w swoim ojczystym języku. Urządzenia te, aby wymieniać informacje o barwie, muszą się między sobą komunikować. Aby zaistniała taka komunikacja, potrzebny jest tłumacz, który będzie znał języki wszystkich jej uczestników.

1. Ze względu na brak dosłownego tłumaczenia stosujemy notację barwa.

2. Krzysztof Karoń, Techniki druku i komputer, ARKARO 2000, s.102.